Bij irisfotografie merk ik altijd weer dat mensen er heel verschillend op reageren. De één vindt het fascinerend en prachtig, een echt kunstwerk. De ander vindt het juist spannend of zelfs een beetje ongemakkelijk – “het lijkt alsof ik word aangekeken”, hoor ik dan weleens.
En toch zie ik het zélf vooral als iets heel bijzonders. Als een kunstwerk, gemaakt door de natuur en uniek voor ieder mens. Geen twee irissen zijn hetzelfde. De lijnen, kleuren en structuren – het is alsof je in een mini-landschap kijkt, met valleien, rivieren en mysterieuze patronen.
Bij het fotograferen zorg ik dat alle details goed zichtbaar zijn. Zeker bij donkerbruine ogen maak ik de iris wat lichter, zodat de structuren beter naar voren komen. Want die details maken het beeld juist zo krachtig. Het is geen gewone portretfoto, maar een persoonlijke blikvanger voor aan de muur – letterlijk een stukje van jezelf in kunstvorm.
Of je het nu spannend of prachtig vindt: irisfotografie roept altijd iets op. En dat maakt het voor mij juist zo mooi.
liefs,
Wendy
09-08-2025
